flagrans
Latin
Etymology
Present participle of flagrō
Participle
flagrāns m, f, and n (genitive flagrantis); third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | flagrāns | flagrāns | flagrantēs | flagrantia | |
| genitive | flagrantis | flagrantis | flagrantium | flagrantium | |
| dative | flagrantī | flagrantī | flagrantibus | flagrantibus | |
| accusative | flagrantem | flagrāns | flagrantēs | flagrantia | |
| ablative | flagrante1 | flagrante1 | flagrantibus | flagrantibus | |
| vocative | flagrāns | flagrāns | flagrantēs | flagrantia | |
1 But flagrantī when used purely as an adjective.