gülünç

Turkish

Etymology

From Old Turkic külinç.

Pronunciation

• IPA: [ɡylnt͡ʃ]
• Hyphenation: gü‧lünç

Adjective

gülünç (comparative daha gülünç, superlative en gülünç)

1. laughable

Synonyms

• komik

Derived terms

• gülünçleşmek
• gülünçleştirmek