gemeenschappelijk

Dutch

Etymology

gemeenschap +‎ -lijk

Adjective

gemeenschappelijk (comparative gemeenschappelijker, superlative gemeenschappelijkst)

1. common, mutual

Declension

Declension of gemeenschappelijk

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		gemeenschappelijk	gemeenschappelijker
neuter singular	indefinite	gemeenschappelijk	gemeenschappelijker
	definite	gemeenschappelijke	gemeenschappelijkere	gemeenschappelijkste	gemeenschappelijkst, gemeenschappelijkste
common singular		gemeenschappelijke	gemeenschappelijkere	gemeenschappelijkste	gemeenschappelijkste
plural		gemeenschappelijke	gemeenschappelijkere	gemeenschappelijkste	gemeenschappelijkste
partitive		gemeenschappelijks	gemeenschappelijkers