gnarus
Latin
Adjective
gnārus m (feminine gnāra, neuter gnārum); first/second declension
- Having knowledge of a thing; acquainted with a thing.
- Skillful, practiced.
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | gnārus | gnāra | gnārum | gnārī | gnārae | gnāra | |
| genitive | gnārī | gnārae | gnārī | gnārōrum | gnārārum | gnārōrum | |
| dative | gnārō | gnārae | gnārō | gnārīs | gnārīs | gnārīs | |
| accusative | gnārum | gnāram | gnārum | gnārōs | gnārās | gnāra | |
| ablative | gnārō | gnārā | gnārō | gnārīs | gnārīs | gnārīs | |
| vocative | gnāre | gnāra | gnārum | gnārī | gnārae | gnāra | |
Synonyms
Antonyms
Derived terms
Related terms
References
- gnarus in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879