golić

Polish

Pronunciation

• IPA: [ˈɡɔlʲit͡ɕ]

• Audio

  (file)

Verb

golić  imperf (perfective ogolić)

1. (transitive) to shave

Conjugation

  Conjugation of golić   imperf  

		singular			plural
	pers.	m	f	n	personal m	f / n / non-personal m
infinitive		golić
present tense	1st	golę			golimy
	2nd	golisz			golicie
	3rd	goli			golą
past tense	1st	goliłem	goliłam		goliliśmy	goliłyśmy
	2nd	goliłeś	goliłaś		goliliście	goliłyście
	3rd	golił	goliła	goliło	golili	goliły
future tense	1st	będę golił1	będę goliła1		będziemy golili1	będziemy goliły1
	2nd	będziesz golił1	będziesz goliła1		będziecie golili1	będziecie goliły1
	3rd	będzie golił1	będzie goliła1	będzie goliło1	będą golili1	będą goliły1
conditional	1st	goliłbym	goliłabym		golilibyśmy	goliłybyśmy
	2nd	goliłbyś	goliłabyś		golilibyście	goliłybyście
	3rd	goliłby	goliłaby	goliłoby	goliliby	goliłyby
imperative	1st	—			gólmy
	2nd	gól			gólcie
	3rd	niech goli			niech golą
active adjectival participle		golący	goląca	golące	golący	golące
passive adjectival participle		golony	golona	golone	goleni	golone
present adverbial participle		goląc
impersonal past		golono
verbal noun		golenie
1   or: będę golić, będziesz golić etc.

See also

• golić się