hryggja
Icelandic
Etymology
From Old Norse hryggva, hryggja, from Proto-Germanic *hrewwijanan.
Pronunciation
Verb
hryggja weak verb (third person singular past indicative hryggði, supine hryggt)
- to sadden
Conjugation
hryggja — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að hryggja | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
hryggt | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
hryggjandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég hryggi | við hryggjum | present (nútíð) |
ég hryggi | við hryggjum |
| þú hryggir | þið hryggið | þú hryggir | þið hryggið | ||
| hann, hún, það hryggir | þeir, þær, þau hryggja | hann, hún, það hryggi | þeir, þær, þau hryggi | ||
| past (þátíð) |
ég hryggði | við hryggðum | past (þátíð) |
ég hryggði | við hryggðum |
| þú hryggðir | þið hryggðuð | þú hryggðir | þið hryggðuð | ||
| hann, hún, það hryggði | þeir, þær, þau hryggðu | hann, hún, það hryggði | þeir, þær, þau hryggðu | ||
| imperative (boðháttur) |
hrygg (þú) | hryggið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| hryggðu | hryggiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
hryggjast — mediopassive voice (miðmynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að hryggjast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
hryggst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
hryggjandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses |
||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég hryggist | við hryggjumst | present (nútíð) |
ég hryggist | við hryggjumst |
| þú hryggist | þið hryggist | þú hryggist | þið hryggist | ||
| hann, hún, það hryggist | þeir, þær, þau hryggjast | hann, hún, það hryggist | þeir, þær, þau hryggist | ||
| past (þátíð) |
ég hryggðist | við hryggðumst | past (þátíð) |
ég hryggðist | við hryggðumst |
| þú hryggðist | þið hryggðust | þú hryggðist | þið hryggðust | ||
| hann, hún, það hryggðist | þeir, þær, þau hryggðust | hann, hún, það hryggðist | þeir, þær, þau hryggðust | ||
| imperative (boðháttur) |
hryggst (þú) | hryggist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| hryggstu | hryggisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
hryggður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
hryggður | hryggð | hryggt | hryggðir | hryggðar | hryggð | |
| accusative (þolfall) |
hryggðan | hryggða | hryggt | hryggða | hryggðar | hryggð | |
| dative (þágufall) |
hryggðum | hryggðri | hryggðu | hryggðum | hryggðum | hryggðum | |
| genitive (eignarfall) |
hryggðs | hryggðrar | hryggðs | hryggðra | hryggðra | hryggðra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
hryggði | hryggða | hryggða | hryggðu | hryggðu | hryggðu | |
| accusative (þolfall) |
hryggða | hryggðu | hryggða | hryggðu | hryggðu | hryggðu | |
| dative (þágufall) |
hryggða | hryggðu | hryggða | hryggðu | hryggðu | hryggðu | |
| genitive (eignarfall) |
hryggða | hryggðu | hryggða | hryggðu | hryggðu | hryggðu | |