illur
Faroese
Etymology
From Old Norse illr (‘bad’)
Pronunciation
- IPA: [ˈɪdlʊr]
Adjective
illur (comparative verri, superlative verstur)
Declension
| illur a20 | |||
| Singular (eintal) | m (kallkyn) | f (kvennkyn) | n (hvørkikyn) |
| Nominative (hvørfall) | illur | ill | ilt |
| Accusative (hvønnfall) | illan | illa | |
| Dative (hvørjumfall) | illum | illari | illum |
| Genitive (hvørsfall) | (ils) | (illar/ ilrar) |
(ils) |
| Plural (fleirtal) | m (kallkyn) | f (kvennkyn) | n (hvørkikyn) |
| Nominative (hvørfall) | illir | illar | ill |
| Accusative (hvønnfall) | illar | ||
| Dative (hvørjumfall) | illum | ||
| Genitive (hvørsfall) | (illa ilra) |
||
Icelandic
Etymology
From Old Norse illr (“evil, bad”).
Adjective
illur (feminine ill, neuter illt, comparative verri, superlative verstur)