inanimatus
Latin
Etymology
Adjective
inanimātus m (feminine inanimāta, neuter inanimātum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | inanimātus | inanimāta | inanimātum | inanimātī | inanimātae | inanimāta | |
| genitive | inanimātī | inanimātae | inanimātī | inanimātōrum | inanimātārum | inanimātōrum | |
| dative | inanimātō | inanimātae | inanimātō | inanimātīs | inanimātīs | inanimātīs | |
| accusative | inanimātum | inanimātam | inanimātum | inanimātōs | inanimātās | inanimāta | |
| ablative | inanimātō | inanimātā | inanimātō | inanimātīs | inanimātīs | inanimātīs | |
| vocative | inanimāte | inanimāta | inanimātum | inanimātī | inanimātae | inanimāta | |