Etymology
From in + cantō.
Verb
present active incantō, present infinitive incantāre, perfect active incantāvī, supine incantātum.
- I sing.
- I recite, say or mutter over (a magic form of words).
- I consecrate with spells; enchant.
Inflection
| indicative |
singular |
plural |
|---|
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
|---|
| active |
present |
incantō |
incantās |
incantat |
incantāmus |
incantātis |
incantant |
|---|
| future |
incantābō |
incantābis |
incantābit |
incantābimus |
incantābitis |
incantābunt |
|---|
| imperfect |
incantābam |
incantābās |
incantābat |
incantābāmus |
incantābātis |
incantābant |
|---|
| perfect |
incantāvī |
incantāvistī |
incantāvit |
incantāvimus |
incantāvistis |
incantāvērunt |
|---|
| future perfect |
incantāverō |
incantāveris |
incantāverit |
incantāverimus |
incantāveritis |
incantāverint |
|---|
| pluperfect |
incantāveram |
incantāverās |
incantāverat |
incantāverāmus |
incantāverātis |
incantāverant |
|---|
| passive |
present |
incantor |
incantāris |
incantātur |
incantāmur |
incantāminī |
incantantur |
|---|
| future |
incantābor |
incantāberis |
incantābitur |
incantābimur |
incantābiminī |
incantābuntur |
|---|
| imperfect |
incantābar |
incantābāris |
incantābātur |
incantābāmur |
incantābāminī |
incantābantur |
|---|
| perfect |
Use incantātus m, incantāta f, incantātum n followed by the present indicative of sum. |
|---|
| future perfect |
Use incantātus m, incantāta f, incantātum n followed by the future indicative of sum. |
|---|
| pluperfect |
Use incantātus m, incantāta f, incantātum n followed by the imperfect indicative of sum. |
|---|
| subjunctive |
singular |
plural |
|---|
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
|---|
| active |
present |
incantem |
incantēs |
incantet |
incantēmus |
incantētis |
incantent |
|---|
| imperfect |
incantārem |
incantārēs |
incantāret |
incantārēmus |
incantārētis |
incantārent |
|---|
| perfect |
incantāverim |
incantāverīs |
incantāverit |
incantāverīmus |
incantāverītis |
incantāverint |
|---|
| pluperfect |
incantāvissem |
incantāvissēs |
incantāvisset |
incantāvissēmus |
incantāvissētis |
incantāvissent |
|---|
| passive |
present |
incanter |
incantēris |
incantētur |
incantēmur |
incantēminī |
incantentur |
|---|
| imperfect |
incantārer |
incantārēris |
incantārētur |
incantārēmur |
incantārēminī |
incantārentur |
|---|
| perfect |
Use incantātus m, incantāta f, incantātum n followed by the present subjunctive of sum. |
|---|
| pluperfect |
Use incantātus m, incantāta f, incantātum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
|---|
| imperatives |
active |
passive |
|---|
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|---|
|
singular |
incantā |
incantātō |
incantātō |
incantāre |
incantātor |
incantātor |
|---|
| plural |
incantāte |
incantātōte |
incantantō |
incantāminī |
— |
incantantor |
|---|
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
|---|
| infinitives |
incantāre |
incantāvisse |
incantātūrus esse |
incantārī |
incantātus esse |
incantātum īrī |
|---|
| participles |
incantāns (incantantis) |
— |
incantātūrus-ra, -rum |
— |
incantātus-a, -um |
incantandus-nda, -ndum |
|---|
Descendants