incendiarius
Latin
Etymology
From incendium (“conflagration”) + -ārius, from incendō (“set on fire, kindle”)
Pronunciation
Adjective
incendiārius m (feminine incendiāria, neuter incendiārium); first/second declension
- causing a conflagration, setting on fire
- (substantive) an incendiary; firestarter
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | incendiārius | incendiāria | incendiārium | incendiāriī | incendiāriae | incendiāria | |
| genitive | incendiāriī | incendiāriae | incendiāriī | incendiāriōrum | incendiāriārum | incendiāriōrum | |
| dative | incendiāriō | incendiāriae | incendiāriō | incendiāriīs | incendiāriīs | incendiāriīs | |
| accusative | incendiārium | incendiāriam | incendiārium | incendiāriōs | incendiāriās | incendiāria | |
| ablative | incendiāriō | incendiāriā | incendiāriō | incendiāriīs | incendiāriīs | incendiāriīs | |
| vocative | incendiārie | incendiāria | incendiārium | incendiāriī | incendiāriae | incendiāria | |
Related terms
Descendants
|
|
References
- incendiarius in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879