incestus
Latin
Etymology 1
From in- (“without, not”) + castus (“pure, chaste, unpolluted”).
Adjective
incestus m (feminine incesta, neuter incestum); first/second declension
- unclean, impure, polluted, defiled, sinful, unrighteous, criminal
- unchaste, lewd, incestuous, lustful
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | incestus | incesta | incestum | incestī | incestae | incesta | |
| genitive | incestī | incestae | incestī | incestōrum | incestārum | incestōrum | |
| dative | incestō | incestae | incestō | incestīs | incestīs | incestīs | |
| accusative | incestum | incestam | incestum | incestōs | incestās | incesta | |
| ablative | incestō | incestā | incestō | incestīs | incestīs | incestīs | |
| vocative | inceste | incesta | incestum | incestī | incestae | incesta | |
Synonyms
- (impure): adulter, adulterīnus, cinaedicus, immundus, impudīcus, impūrus
Antonyms
- (impure): castus, immaculātus, incorruptus, intemerātus, pudīcus, pūrus
Derived terms
Etymology 2
Noun
incestus (genitive incestūs); m, fourth declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | incestus | incestūs |
| genitive | incestūs | incestuum |
| dative | incestuī | incestibus |
| accusative | incestum | incestūs |
| ablative | incestū | incestibus |
| vocative | incestus | incestūs |
Descendants
- Russian: инцест
References
- incestus in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879