incorruptus
Latin
Etymology
From in- (“without, not”) + corruptus (“corrupted”).
Adjective
incorruptus m (feminine incorrupta, neuter incorruptum); first/second declension
- unspoiled, uninjured, uncorrupted
- (figuratively) not spoiled or seduced unadulterated, unbribed; genuine, pure
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | incorruptus | incorrupta | incorruptum | incorruptī | incorruptae | incorrupta | |
| genitive | incorruptī | incorruptae | incorruptī | incorruptōrum | incorruptārum | incorruptōrum | |
| dative | incorruptō | incorruptae | incorruptō | incorruptīs | incorruptīs | incorruptīs | |
| accusative | incorruptum | incorruptam | incorruptum | incorruptōs | incorruptās | incorrupta | |
| ablative | incorruptō | incorruptā | incorruptō | incorruptīs | incorruptīs | incorruptīs | |
| vocative | incorrupte | incorrupta | incorruptum | incorruptī | incorruptae | incorrupta | |
Synonyms
- (pure): castus, immaculātus, intemerātus, pudīcus, pūrus
Antonyms
- (uncorrupted): corruptus
Derived terms
Related terms
|
|
References
- incorruptus in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879