inek

Turkish

Etymology

From Old Turkic iŋek, from Proto-Turkic.

Pronunciation

• IPA: [inec]

Noun

inek (definite accusative ineği, plural inekler)

1. (zoology) cow

Declension

declension of inek

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	inek	inekler
definite accusative (belirtme)	ineği	inekleri
dative (yönelme)	ineğe	ineklere
locative (bulunma)	inekte	ineklerde
ablative (çıkma)	inekten	ineklerden
genitive (tamlayan)	ineğin	ineklerin