inpotens
Latin
Adjective
inpotēns m, f, n, (genitive inpotentis); third declension
- Alternative form of impotēns.
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | inpotēns | inpotēns | inpotentēs | inpotentia | |
| genitive | inpotentis | inpotentis | inpotentium | inpotentium | |
| dative | inpotentī | inpotentī | inpotentibus | inpotentibus | |
| accusative | inpotentem | inpotēns | inpotentēs | inpotentia | |
| ablative | inpotentī | inpotentī | inpotentibus | inpotentibus | |
| vocative | inpotēns | inpotēns | inpotentēs | inpotentia | |