insanus

      Latin

      Etymology

      From in- (not) + sānus (healthy, sound)

      Adjective

      īnsānus m (feminine īnsāna, neuter īnsānum); first/second declension

      1. mad, insane, demented
        • Captivi ("the captives") by Plautus (English and Latin text)
          Aristophontes: Quid tu autem? Etiam huic credis?
          Hegio: Quid ego credam huic?
          Aristophontes: Insanum esse me?
          Aristophontes: How’s this? You, too? Do you actually believe him?
          Hegio: Believe him in what?
          Aristophontes: That I’m insane?
        • Captivi ("the captives") by Plautus (English and Latin text)
          Quid ais? Quid si adeam hunc insanum?
          See here, what if I should step up to this lunatic?

      Declension

      Number Singular Plural
      Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
      nominative īnsānus īnsāna īnsānum īnsānī īnsānae īnsāna
      genitive īnsānī īnsānae īnsānī īnsānōrum īnsānārum īnsānōrum
      dative īnsānō īnsānae īnsānō īnsānīs īnsānīs īnsānīs
      accusative īnsānum īnsānam īnsānum īnsānōs īnsānās īnsāna
      ablative īnsānō īnsānā īnsānō īnsānīs īnsānīs īnsānīs
      vocative īnsāne īnsāna īnsānum īnsānī īnsānae īnsāna

      Descendants

      ↑Jump back a section

      Read in another language

      This page is available in 2 languages

      Last modified on 30 June 2011, at 15:35