insultaturus
Latin
Etymology
Future active participle of īnsultō
Participle
īnsultātūrus m (feminine īnsultātūra, neuter īnsultātūrum); first/second declension
- about to insult
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | īnsultātūrus | īnsultātūra | īnsultātūrum | īnsultātūrī | īnsultātūrae | īnsultātūra | |
| genitive | īnsultātūrī | īnsultātūrae | īnsultātūrī | īnsultātūrōrum | īnsultātūrārum | īnsultātūrōrum | |
| dative | īnsultātūrō | īnsultātūrae | īnsultātūrō | īnsultātūrīs | īnsultātūrīs | īnsultātūrīs | |
| accusative | īnsultātūrum | īnsultātūram | īnsultātūrum | īnsultātūrōs | īnsultātūrās | īnsultātūra | |
| ablative | īnsultātūrō | īnsultātūrā | īnsultātūrō | īnsultātūrīs | īnsultātūrīs | īnsultātūrīs | |
| vocative | īnsultātūre | īnsultātūra | īnsultātūrum | īnsultātūrī | īnsultātūrae | īnsultātūra | |