Etymology
From inter- (between) + dīcō (“say”)
Verb
present active interdīcō, present infinitive interdīcere, perfect active interdīxī, supine interdīctum.
- I prohibit, forbid.
- I interpose (in speech).
- (figuratively) I enjoin, command.
Inflection
| indicative |
singular |
plural |
|---|
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
|---|
| active |
present |
interdīcō |
interdīcis |
interdīcit |
interdīcimus |
interdīcitis |
interdīcunt |
|---|
| future |
interdīcam |
interdīcēs |
interdīcet |
interdīcēmus |
interdīcētis |
interdīcent |
|---|
| imperfect |
interdīcēbam |
interdīcēbās |
interdīcēbat |
interdīcēbāmus |
interdīcēbātis |
interdīcēbant |
|---|
| perfect |
interdīxī |
interdīxistī |
interdīxit |
interdīximus |
interdīxistis |
interdīxērunt |
|---|
| future perfect |
interdīxerō |
interdīxeris |
interdīxerit |
interdīxerimus |
interdīxeritis |
interdīxerint |
|---|
| pluperfect |
interdīxeram |
interdīxerās |
interdīxerat |
interdīxerāmus |
interdīxerātis |
interdīxerant |
|---|
| passive |
present |
interdīcor |
interdīceris |
interdīcitur |
interdīcimur |
interdīciminī |
interdīcuntur |
|---|
| future |
interdīcar |
interdīcēris |
interdīcētur |
interdīcēmur |
interdīcēminī |
interdīcentur |
|---|
| imperfect |
interdīcēbar |
interdīcēbāris |
interdīcēbātur |
interdīcēbāmur |
interdīcēbāminī |
interdīcēbantur |
|---|
| perfect |
Use interdīctus m, interdīcta f, interdīctum n followed by the present indicative of sum. |
|---|
| future perfect |
Use interdīctus m, interdīcta f, interdīctum n followed by the future indicative of sum. |
|---|
| pluperfect |
Use interdīctus m, interdīcta f, interdīctum n followed by the imperfect indicative of sum. |
|---|
| subjunctive |
singular |
plural |
|---|
| first |
second |
third |
first |
second |
third |
|---|
| active |
present |
interdīcam |
interdīcās |
interdīcat |
interdīcāmus |
interdīcātis |
interdīcant |
|---|
| imperfect |
interdīcerem |
interdīcerēs |
interdīceret |
interdīcerēmus |
interdīcerētis |
interdīcerent |
|---|
| perfect |
interdīxerim |
interdīxerīs |
interdīxerit |
interdīxerīmus |
interdīxerītis |
interdīxerint |
|---|
| pluperfect |
interdīxissem |
interdīxissēs |
interdīxisset |
interdīxissēmus |
interdīxissētis |
interdīxissent |
|---|
| passive |
present |
interdīcar |
interdīcāris |
interdīcātur |
interdīcāmur |
interdīcāminī |
interdīcantur |
|---|
| imperfect |
interdīcerer |
interdīcerēris |
interdīcerētur |
interdīcerēmur |
interdīcerēminī |
interdīcerentur |
|---|
| perfect |
Use interdīctus m, interdīcta f, interdīctum n followed by the present subjunctive of sum. |
|---|
| pluperfect |
Use interdīctus m, interdīcta f, interdīctum n followed by the imperfect subjunctive of sum. |
|---|
| imperatives |
active |
passive |
|---|
| present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
present (you) |
future (you) |
future (he/she) |
|---|
|
singular |
interdīce |
interdīcitō |
interdīcitō |
interdīcere |
interdīcitor |
interdīcitor |
|---|
| plural |
interdīcite |
interdīcitōte |
interdīcuntō |
interdīciminī |
— |
interdīcuntor |
|---|
|
present |
perfect |
future |
present |
perfect |
future |
|---|
| infinitives |
interdīcere |
interdīxisse |
interdīctūrus esse |
interdīcī |
interdīctus esse |
interdīctum īrī |
|---|
| participles |
interdīcēns (interdīcentis) |
— |
interdīctūrus-ra, -rum |
— |
interdīctus-a, -um |
interdīcendus-nda, -ndum |
|---|
Descendants
References