• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

intermissus

Latin

Etymology

Perfect passive participle of intermittō

Participle

intermissus m (feminine intermissa, neuter intermissum); first/second declension

  1. interrupted
  2. omitted

Inflection

Number Singular Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative intermissus intermissa intermissum intermissī intermissae intermissa
genitive intermissī intermissae intermissī intermissōrum intermissārum intermissōrum
dative intermissō intermissae intermissō intermissīs intermissīs intermissīs
accusative intermissum intermissam intermissum intermissōs intermissās intermissa
ablative intermissō intermissā intermissō intermissīs intermissīs intermissīs
vocative intermisse intermissa intermissum intermissī intermissae intermissa
↑Jump back a section

Read in another language

This page is available in 1 language

  • Français
Last modified on 6 January 2011, at 22:31
  • Wiktionary ™

    • Mobile
    • Desktop
  • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
  • Terms of Use
  • Privacy