isarn
Old Saxon
Etymology
From Proto-Germanic *īsarną, probably from Proto-Celtic *īsarno-. Cognates include Old English īsern, (English iron), Old Frisian īsern, Dutch ijzer, Old High German īsarn (German Eisen), Old Norse ísarn, járn (Danish jern or jærn, Swedish järn), Gothic 𐌴𐌹𐍃𐌰𐍂𐌽 (eisarn), Old Irish īärn (Irish iarann, Welsh haearn). The Celtic source was related to Latin aes (“bronze”).
Pronunciation
- IPA: /ˈiːzarn/
Noun
īsarn n (plural isarn)
- the metal iron
- an instrument or tool made from iron
Adjective
īsarn
- consisting or made of iron
Declension
Declension of īsarn
| Strong declension | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | neuter | feminine | ||||
| singular | plural | singular | plural | singular | plural | |
| nominative | īsarn | īsarne | īsarn | īsarne | īsarn | īsarnu |
| accusative | īsarnan | īsarne | īsarn | īsarne | īsarna | īsarnu |
| genitive | īsarnes | īsarnarō | īsarnes | īsarnarō | īsarnaro | īsarnarō |
| dative | īsarnumu | īsarnum | īsarnumu | īsarnum | īsarnaro | īsarnum |
| Weak declension | ||||||
| masculine | neuter | feminine | ||||
| singular | plural | singular | plural | singular | plural | |
| nominative | īsarno | īsarnu | īsarna | īsarnu | īsarna | īsarnu |
| accusative | īsarnun | īsarnun | īsarna | īsarnun | īsarnun | īsarnun |
| genitive | īsarnun | īsarnonō | īsarnun | īsarnonō | īsarnun | īsarnonō |
| dative | īsarnun | īsarnum | īsarnun | īsarnum | īsarnun | īsarnum |