izvor

Romanian

Etymology

Slavic izvorŭ

Pronunciation

• IPA: [izˈvoɾ]

Noun

izvor n (plural izvoare)

1. spring (water source)
2. fountain
3. origin, source
4. source, original document

Declension

declension of izvor

	singular		plural
gender n	indefinite articulation	definite articulation	indefinite articulation	definite articulation
nominative/accusative	un izvor	izvorul	niște izvoare	izvoarele
genitive/dative	unui izvor	izvorului	unor izvoare	izvoarelor

Synonyms

• sursă (source)

---

Serbo-Croatian

Etymology

From the verb ìzvirati.

Pronunciation

• IPA: /ǐzʋor/
• Hyphenation: iz‧vor

Noun

ìzvor m (Cyrillic spelling ѝзвор)

1. well, wellspring
2. source, origin

Declension

    declension of izvor

	singular	plural
nominative	ìzvor	ìzvori
genitive	ìzvora	ȉzvōrā
dative	ìzvoru	ìzvorima
accusative	ìzvor	ìzvore
vocative	ìzvore	ìzvori
locative	ìzvoru	ìzvorima
instrumental	ìzvorom	ìzvorima

Derived terms

ìzvorčić ìzvorīšnī ìzvorīšte ìzvōrnīk

ìzvōrnī ìzvōrno ìzvorskī

Synonyms

• vrȅlo, vrijȅlo
• vrútak