Etymology
kör + -lük
Noun
körlük (definite accusative körlüğü, plural körlükler)
- blindness
Declension
declension of körlük
|
singular (tekil) |
plural (çoğul) |
|---|
| nominative (yalın) |
körlük |
körlükler |
|---|
| definite accusative (belirtme) |
körlüğü |
körlükleri |
|---|
| dative (yönelme) |
körlüğe |
körlüklere |
|---|
| locative (bulunma) |
körlükte |
körlüklerde |
|---|
| ablative (çıkma) |
körlükten |
körlüklerden |
|---|
| genitive (tamlayan) |
körlüğün |
körlüklerin |
|---|