kardeşlik

Turkish

Etymology

kardeş +‎ -lik

Noun

kardeşlik (definite accusative kardeşliği, plural kardeşlikler)

1. brotherhood
2. fraternity

Declension

declension of kardeşlik

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	kardeşlik	kardeşlikler
definite accusative (belirtme)	kardeşliği	kardeşlikleri
dative (yönelme)	kardeşliğe	kardeşliklere
locative (bulunma)	kardeşlikte	kardeşliklerde
ablative (çıkma)	kardeşlikten	kardeşliklerden
genitive (tamlayan)	kardeşliğin	kardeşliklerin