Etymology
From the German Karikatur, from the Italian caricatura (“caricature”) (literally, "overloading"), from caricare (“to load”).
Pronunciation
- IPA: /ˈkɒrikɒtuːrɒ/
-
- Hyphenation: ka‧ri‧ka‧tú‧ra
Noun
karikatúra (plural karikatúrák)
- caricature
Declension
declension of karikatúra
|
singular |
plural |
|---|
| nominative |
karikatúra |
karikatúrák |
|---|
| accusative |
karikatúrát |
karikatúrákat |
|---|
| dative |
karikatúrának |
karikatúráknak |
|---|
| instrumental |
karikatúrával |
karikatúrákkal |
|---|
| causal-final |
karikatúráért |
karikatúrákért |
|---|
| translative |
karikatúrává |
karikatúrákká |
|---|
| terminative |
karikatúráig |
karikatúrákig |
|---|
| essive-formal |
karikatúraként |
karikatúrákként |
|---|
| essive-modal |
- |
- |
|---|
| inessive |
karikatúrában |
karikatúrákban |
|---|
| superessive |
karikatúrán |
karikatúrákon |
|---|
| adessive |
karikatúránál |
karikatúráknál |
|---|
| illative |
karikatúrába |
karikatúrákba |
|---|
| sublative |
karikatúrára |
karikatúrákra |
|---|
| allative |
karikatúrához |
karikatúrákhoz |
|---|
| elative |
karikatúrából |
karikatúrákból |
|---|
| delative |
karikatúráról |
karikatúrákról |
|---|
| ablative |
karikatúrától |
karikatúráktól |
|---|
|
| possessor |
singular possession |
plural possession |
|---|
| 1st person sing. |
karikatúrám |
karikatúráim |
|---|
| 2nd person sing. |
karikatúrád |
karikatúráid |
|---|
| 3rd person sing. |
karikatúrája |
karikatúrái |
|---|
| 1st person plural |
karikatúránk |
karikatúráink |
|---|
| 2nd person plural |
karikatúrátok |
karikatúráitok |
|---|
| 3rd person plural |
karikatúrájuk |
karikatúráik |
|---|
|