koca
See also Koca
Hungarian
Pronunciation
- IPA: /ˈkotsɒ/
- Hyphenation: ko‧ca
Noun
koca (plural kocák)
- sow (female pig)
Declension
|
declension of koca
|
|
possessives of koca
|
Turkish
Pronunciation
- IPA: /kɔˈd͡ʒɑ/
- Hyphenation: ko‧ca
Etymology 1
Adjective
koca (comparative daha koca, superlative en koca)
- large
- Koca bir yıl geçti ama hâlâ emekli maaşımı alamadım.
- A large year passed, but I still didn't received my pension.
- Koca bir yıl geçti ama hâlâ emekli maaşımı alamadım.
Etymology 2
Noun
koca (definite accusative kocayı, plural kocalar)
Declension
declension of koca
possessive forms of koca
| nominative | singular | plural |
|---|---|---|
| benim (my) | kocam | kocalarım |
| senin (your) | kocan | kocaların |
| onun (his/her/its) | kocası | kocaları |
| bizim (our) | kocamız | kocalarımız |
| sizin (your) | kocanız | kocalarınız |
| onların (their) | kocaları | kocaları |
| accusative | singular | plural |
| benim (my) | kocamı | kocalarımı |
| senin (your) | kocanı | kocalarını |
| onun (his/her/its) | kocasını | kocalarını |
| bizim (our) | kocamızı | kocalarımızı |
| sizin (your) | kocanızı | kocalarınızı |
| onların (their) | kocalarını | kocalarını |
| dative | singular | plural |
| benim (my) | kocama | kocalarıma |
| senin (your) | kocana | kocalarına |
| onun (his/her/its) | kocasına | kocalarına |
| bizim (our) | kocamıza | kocalarımıza |
| sizin (your) | kocanıza | kocalarınıza |
| onların (their) | kocalarına | kocalarına |
| locative | singular | plural |
| benim (in/at/on my) | kocamda | kocalarımda |
| senin (in/at/on your) | kocanda | kocalarında |
| onun (in/at/on his/her/its) | kocasında | kocalarında |
| bizim (in/at/on our) | kocamızda | kocalarımızda |
| sizin (in/at/on your) | kocanızda | kocalarınızda |
| onların (in/at/on their) | kocalarında | kocalarında |
| ablative | singular | plural |
| benim (from my) | kocamdan | kocalarımdan |
| senin (from your) | kocandan | kocalarından |
| onun (from his/her/its) | kocasından | kocalarından |
| bizim (from our) | kocamızdan | kocalarımızdan |
| sizin (from your) | kocanızdan | kocalarınızdan |
| onların (from their) | kocalarından | kocalarından |
| genitive | singular | plural |
| benim (of my) | kocamın | kocalarımın |
| senin (of your) | kocanın | kocalarının |
| onun (of his/her/its) | kocasının | kocalarının |
| bizim (of our) | kocamızın | kocalarımızın |
| sizin (of your) | kocanızın | kocalarınızın |
| onların (of their) | kocalarının | kocalarının |
predicative forms of koca
| simple present | singular | plural |
|---|---|---|
| ben (I am) | kocayım | kocalarım* |
| sen (you are) | kocasın | kocalarsın* |
| o (he/she/it is) | koca / kocadır | kocalar* / kocalardır* |
| biz (we are) | kocayız | kocalarız |
| siz (you are) | kocasınız | kocalarsınız |
| onlar (they are) | kocalar | kocalardır |
| simple past | singular | plural |
| ben (I was) | kocaydım | kocalardım* |
| sen (you were) | kocaydın | kocalardın* |
| o (he/she/it was) | kocaydı | kocalardı* |
| biz (we were) | kocaydık | kocalardık |
| siz (you were) | kocaydınız | kocalardınız |
| onlar (they were) | kocaydılar | kocalardı |
| indirect / unwitnessed past | singular | plural |
| ben (I was) | kocaymışım | kocalarmışım* |
| sen (you were) | kocaymışsın | kocalarmışsın* |
| o (he/she/it was) | kocaymış | kocalarmış* |
| biz (we were) | kocaymışız | kocalarmışız |
| siz (you were) | kocaymışsınız | kocalarmışsınız |
| onlar (they were) | kocaymışlar | kocalarmış |
| *Not used, but perhaps rarely - chiefly grammatical formations.
Note: Plural forms are not used with adjectives. |
||
Etymology 3
Verb
koca
- Second-person imperative of kocamak.