• Home
  • Random
  • Watchlist
  • Uploads
  • Settings
  • Log in

kriebelen

Dutch

Verb

kriebelen

  1. to tickle
  2. to itch

Conjugation

Conjugation of kriebelen (weak)
infinitive kriebelen
present tense past tense
1st person singular kriebel kriebelde
2nd person singular kriebelt kriebelde
3rd person singular kriebelt kriebelde
plural kriebelen kriebelden
subjunctive sing.1 kriebele kriebelde
subjunctive plur.1 kriebelen kriebelden
imperative sing. kriebel
imperative plur.1 kriebelt
participles kriebelend (hebben) gekriebeld
1)Archaic.
↑Jump back a section

Read in another language

This page is available in 4 languages

  • Français
  • Malagasy
  • Русский
  • Suomi
Last modified on 7 March 2013, at 15:15
  • Wiktionary ™

    • Mobile
    • Desktop
  • Text is available under CC BY-SA 3.0; additional terms may apply.
  • Terms of Use
  • Privacy