kuikka

Finnish

(index ku)

Etymology

Onomatopoeic

Pronunciation

• IPA: /ˈkuikːɑ/
• Hyphenation: kuik‧ka

Noun

Wikipedia ^fi

kuikka

1. loon, diver (bird)
2. specifically black-throated diver (Gavia arctica)

Declension

Declension of kuikka (type koira) singular plural nominative kuikka kuikat genitive kuikan kuikkien kuikkain1 partitive kuikkaa kuikkia accusative kuikka kuikan kuikat inessive kuikassa kuikissa elative kuikasta kuikista illative kuikkaan kuikkiin adessive kuikalla kuikilla ablative kuikalta kuikilta allative kuikalle kuikille essive kuikkana kuikkina translative kuikaksi kuikiksi instructive – kuikin abessive kuikatta kuikitta comitative – kuikkineen 1) Rare.

Anagrams

• kukkia