kulaç

Turkish

Alternative forms

• kolaç

Etymology

From Old Turkic kulaç, from Proto-Turkic.

Pronunciation

• IPA: [kuɫatʃ]

Noun

kulaç (definite accusative kulacı, plural kulaçlar)

1. stroke, a particular style of swimming
2. A unit of measure (length or distance) equal to length of two arms, and was used in the Ottoman Empire
3. traditional Turkish bread or burek

Declension

declension of kulaç

	singular (tekil)	plural (çoğul)
nominative (yalın)	kulaç	kulaçlar
definite accusative (belirtme)	kulacı	kulaçları
dative (yönelme)	kulaca	kulaçlara
locative (bulunma)	kulaçta	kulaçlarda
ablative (çıkma)	kulaçtan	kulaçlardan
genitive (tamlayan)	kulacın	kulaçların

See also

• lokma
• keçi patisi (sweety form)
• kulaç böreği
• kolaç böreği
• adım kulacı
• adım kolacı