kvísl
Icelandic
Etymology
From Old Norse kvísl, by dissimilation from Proto-Germanic *twīsilō.
Pronunciation
- IPA: /kʰvistl/
- Rhymes: -istl
Noun
kvísl f (genitive singular kvíslar, plural kvíslir)
Declension
declension of kvísl
References
- Ásgeir Blöndal Magnússon. Íslensk orðsifjabók, 1st edition, 2nd printing (1989). Reykjavík, Orðabók Háskólans.