kyssa
Faroese
Etymology
From Old Norse kyssa.
Verb
kyssa (third person singular past indicative kysti, supine kyst)
- to kiss
Conjugation
Conjugation of kyssa
| kyssa, v-9nn | ||||
| number | singular | plural | ||
| person | first | second | third | all |
| Indicative | eg | tú | hann / hon tað |
vit, tit, teir / tær / tey tygum |
| Present | kyssi | kyssir | kyssir | kyssa |
| Past | kysti | kysti | kysti | kystu |
| Imperative | tú | tit | ||
| Present | — | kyss ! | — | kyssið ! |
| Infinitive | kyssa | |||
| Pres. part. | kyssandi | |||
| Past part. a39 | kystur | |||
| Supine | kyst | |||
Icelandic
Etymology
From Old Norse kyssa (“to kiss”).
Pronunciation
Verb
kyssa (takes accusative object, first person singular past indicative kyssti, supine kysst)
- to kiss
- Kysstu mig!
- Kiss me!
- Viltu kyssa mig?
- Do you want to kiss me?
- Hefurðu einhvern tíma kysst einhvern?
- Have you ever kissed someone?
- Kysstu mig!
Conjugation
kyssa — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að kyssa | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
kysst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
kyssandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég kyssi | við kyssum | present (nútíð) |
ég kyssi | við kyssum |
| þú kyssir | þið kyssið | þú kyssir | þið kyssið | ||
| hann, hún, það kyssir | þeir, þær, þau kyssa | hann, hún, það kyssi | þeir, þær, þau kyssi | ||
| past (þátíð) |
ég kyssti | við kysstum | past (þátíð) |
ég kyssti | við kysstum |
| þú kysstir | þið kysstuð | þú kysstir | þið kysstuð | ||
| hann, hún, það kyssti | þeir, þær, þau kysstu | hann, hún, það kyssti | þeir, þær, þau kysstu | ||
| imperative (boðháttur) |
kyss (þú) | kyssið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| kysstu | kyssiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| infinitive (nafnháttur) |
að kyssast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
kysst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
kyssandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses |
||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) |
||||
| present (nútíð) |
ég kyssist | við kyssumst | present (nútíð) |
ég kyssist | við kyssumst |
| þú kyssist | þið kyssist | þú kyssist | þið kyssist | ||
| hann, hún, það kyssist | þeir, þær, þau kyssast | hann, hún, það kyssist | þeir, þær, þau kyssist | ||
| past (þátíð) |
ég kysstist | við kysstumst | past (þátíð) |
ég kysstist | við kysstumst |
| þú kysstist | þið kysstust | þú kysstist | þið kysstust | ||
| hann, hún, það kysstist | þeir, þær, þau kysstust | hann, hún, það kysstist | þeir, þær, þau kysstust | ||
| imperative (boðháttur) |
kysst (þú) | kyssist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| kysstu | kyssisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
kysstur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
kysstur | kysst | kysst | kysstir | kysstar | kysst | |
| accusative (þolfall) |
kysstan | kyssta | kysst | kyssta | kysstar | kysst | |
| dative (þágufall) |
kysstum | kysstri | kysstu | kysstum | kysstum | kysstum | |
| genitive (eignarfall) |
kyssts | kysstrar | kyssts | kysstra | kysstra | kysstra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
||
| nominative (nefnifall) |
kyssti | kyssta | kyssta | kysstu | kysstu | kysstu | |
| accusative (þolfall) |
kyssta | kysstu | kyssta | kysstu | kysstu | kysstu | |
| dative (þágufall) |
kyssta | kysstu | kyssta | kysstu | kysstu | kysstu | |
| genitive (eignarfall) |
kyssta | kysstu | kyssta | kysstu | kysstu | kysstu | |
Derived terms
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *kussijaną, whence also Old English cyssan, Old Saxon kussian, Old High German kussen.
Verb
kyssa
- to kiss