leeglopen

Dutch

Etymology

From leeg +‎ lopen.

Verb

leeglopen

1. (intransitive) to lose its contents gradually, to empty out, to drain

Conjugation

Conjugation of leeglopen (strong class 7, separable)

infinitive	leeglopen
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	loop leeg	liep leeg	leegloop	leegliep
2nd person singular	loopt leeg	liep leeg	leegloopt	leegliep
2nd person sing. (gij)	loopt leeg	liept leeg	leegloopt	leegliept
3rd person singular	loopt leeg	liep leeg	leegloopt	leegliep
plural	lopen leeg	liepen leeg	leeglopen	leegliepen
subjunctive sing.1	lope leeg	liepe leeg	leeglope	leegliepe
subjunctive plur.1	lopen leeg	liepen leeg	leeglopen	leegliepen
imperative sing.	loop leeg
imperative plur.1	loopt leeg
participles	leeglopend	(hebben) leeggelopen
1)Archaic.

Anagrams

• lopen leeg