leraar

Dutch

Etymology

root of leren (“to teach”) + -aar (“-er”)

Noun

leraar m (plural leraren, diminutive leraartje)

1. A teacher, a person who gives lessons
2. A protestant clergyman, preacher

Synonyms

• (teacher) docent m, leerkracht m, onderwijzer m, schoolmeester m
• (protestant clergyman) dominee m, predikant m

Derived terms

• (teacher types) godsdienstleraar m, hoogleraar m, huisleraar m, klasleraar m, muziekleraar m, praktijkleraar m, privé-leraar m, taalleraar m, tekenleraar m, turnleraar m, vakleraar m, wiskundeleraar m, zwemleraar m
• kerkleraar m
• leraarsambt n
• leraarschap n
• leraarskamer m and f
• lerarenkorps n

etc.

Related terms

• aanleren (verb)
• afleren (verb)
• beleren (verb)
• opleren (verb)
• lering
• les