manuarius

      Latin

      Etymology

      From manus (hand) +‎ -ārius.

      Pronunciation

      Adjective

      manuārius m (feminine manuāria, neuter manuārium); first/second declension

      1. Of or pertaining to the hand

      Inflection

      Number Singular Plural
      Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
      nominative manuārius manuāria manuārium manuāriī manuāriae manuāria
      genitive manuāriī manuāriae manuāriī manuāriōrum manuāriārum manuāriōrum
      dative manuāriō manuāriae manuāriō manuāriīs manuāriīs manuāriīs
      accusative manuārium manuāriam manuārium manuāriōs manuāriās manuāria
      ablative manuāriō manuāriā manuāriō manuāriīs manuāriīs manuāriīs
      vocative manuārie manuāria manuārium manuāriī manuāriae manuāria

      Noun

      manuārius (genitive manuāriī); n, second declension

      1. thief

      Inflection

      Number Singular Plural
      nominative manuārius manuāriī
      genitive manuāriī manuāriōrum
      dative manuāriō manuāriīs
      accusative manuārium manuāriōs
      ablative manuāriō manuāriīs
      vocative manuārie manuāriī

      Related terms

      Descendants

      • Portuguese: maneiro, manuário
      • Romanian: amnar, mâner
      • Spanish: manero
      ↑Jump back a section
      Last modified on 1 January 2011, at 18:39