minsian
Old English
Etymology
From Proto-Germanic *minnisōną (“to make smaller”), from *minniz (“small, less”), from Proto-Indo-European *(e)mey- (“small, little”). Equivalent to Old English min (“small”) + -sian (verbal ending).
Verb
minsian (weak class 2)
Conjugation
Conjugation of minsian (weak class 2)
| indicative | present | preterite |
|---|---|---|
| 1st-person singular | minsio, minsi(ġ)e | minsode |
| 2nd-person singular | minsast | minsodest |
| 3rd-person singular | minsaþ | minsode |
| plural | minsiaþ | minsodon |
| subjunctive | present | preterite |
| singular | minsi(ġ)e | minsode |
| plural | minsi(ġ)en | minsoden |
| imperative | ||
| singular | minsa | |
| plural | minsiaþ | |
| participle | present | past |
| minsi(ġ)ende | minsod | |
Derived terms
- minsung
Descendants
- Middle English: minsen
- English: mince