Wikipedia hu
Etymology
From Ecclesiastical Latin missionarius (“missionary”), from Latin mittō (“to send”).
Pronunciation
- IPA: /ˈmisːiʲonaːriʲuʃ/
- Hyphenation: misz‧szi‧o‧ná‧ri‧us
Noun
misszionárius (plural misszionáriusok)
- missionary
Declension
declension of misszionárius
|
singular |
plural |
|---|
| nominative |
misszionárius |
misszionáriusok |
|---|
| accusative |
misszionáriust |
misszionáriusokat |
|---|
| dative |
misszionáriusnak |
misszionáriusoknak |
|---|
| instrumental |
misszionáriussal |
misszionáriusokkal |
|---|
| causal-final |
misszionáriusért |
misszionáriusokért |
|---|
| translative |
misszionáriussá |
misszionáriusokká |
|---|
| terminative |
misszionáriusig |
misszionáriusokig |
|---|
| essive-formal |
misszionáriusként |
misszionáriusokként |
|---|
| essive-modal |
- |
- |
|---|
| inessive |
misszionáriusban |
misszionáriusokban |
|---|
| superessive |
misszionáriuson |
misszionáriusokon |
|---|
| adessive |
misszionáriusnál |
misszionáriusoknál |
|---|
| illative |
misszionáriusba |
misszionáriusokba |
|---|
| sublative |
misszionáriusra |
misszionáriusokra |
|---|
| allative |
misszionáriushoz |
misszionáriusokhoz |
|---|
| elative |
misszionáriusból |
misszionáriusokból |
|---|
| delative |
misszionáriusról |
misszionáriusokról |
|---|
| ablative |
misszionáriustól |
misszionáriusoktól |
|---|
|
| possessor |
singular possession |
plural possession |
|---|
| 1st person sing. |
misszionáriusom |
misszionáriusaim |
|---|
| 2nd person sing. |
misszionáriusod |
misszionáriusaid |
|---|
| 3rd person sing. |
misszionáriusa |
misszionáriusai |
|---|
| 1st person plural |
misszionáriusunk |
misszionáriusaink |
|---|
| 2nd person plural |
misszionáriusotok |
misszionáriusaitok |
|---|
| 3rd person plural |
misszionáriusuk |
misszionáriusaik |
|---|
|
Synonyms
Derived terms
Related terms