morgun
Faroese
Etymology
From Old Norse morginn, morgunn, from Proto-Germanic *murganaz.
Pronunciation
- IPA: [mɔɹkʊn], pl. [motnaɹ]
Noun
morgun m (genitive singular morguns, plural morgnar)
Declension
| m21 | Singular | Plural | ||
| Indefinite | Definite | Indefinite | Definite | |
| Nominative | morgun | morgunin | morgnar | morgnarnir |
| Accusative | morgun | morgunin | morgnar | morgnarnar |
| Dative | morgni | morgninum | morgnum | morgnunum |
| Genitive | morguns | morgunsins | morgna | morgnanna |