naakt

Dutch

Etymology

From Middle Dutch naket, naect, from Old Dutch nakot, from Proto-Germanic *nakwadaz, from Proto-Indo-European *nogʷo- (“naked, bare”). Cognate with Low German naakd, German nackt, English naked, West Frisian neaken, Danish nøgen, Swedish naken.

Pronunciation

• Rhymes: -aːkt

Adjective

naakt (comparative naakter, superlative naaktst)

1. nude, not wearing any clothing; can also apply to part of the body with exposed hide
2. naked, bald, without protective fur, feathers etc. on the skin
3. bare, stripped, reduced to its essence

   Zelfs de naakte waarheid verslaan is meer dan de naakte cijfers opgeven: de naakte feiten hebben vaak pas betekenis in samenhang

   Even covering the naked truth is more then listing the naked figures: the naked facts often only have meaning in context

Declension

Declension of naakt

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		naakt	naakter
neuter singular	indefinite	naakt	naakter
	definite	naakte	naaktere	naaktste	naaktst, naaktste
common singular		naakte	naaktere	naaktste	naaktste
plural		naakte	naaktere	naaktste	naaktste
partitive		naakts	naakters

Antonyms

• gekleed

Synonyms

• bloot
• kaal

Derived terms

• naaktblad
• naaktbloeier
• naaktfiguur
• naaktheid
• naaktlopen
• naaktmodel
• naaktslak
• naaktstrand
• naaktzadig
• nakie

Noun

naakt n (plural naakten, diminutive naaktje or nakie)

1. A nude, an artwork representing a naked subject
2. nakie is informally used in the expression In m'n nakie — In the nude

Verb

naakt

1. second- and third-person singular present indicative of naken
2. plural imperative of naken

Anagrams

• kaant