naar

See also näär

Dutch

Pronunciation

• Rhymes: -aːr
• IPA: /naːr/

• audio

  (file)

Etymology 1

From Old Dutch *nār, from Proto-Germanic *nēhwiz. Originally the comparative of na. Compare also English: near, Swedish: när and Danish and Norwegian når

Preposition

naar

1. to, towards in time, space, consequence, purpose etc.

Inflection

Pronominal adverbs of naar

preposition	naar
postpositional adv.	naar
+ het (it)	ernaar
+ dit (this)	hiernaar
+ dat (that)	daarnaar
+ wat (what)	waarnaar
+ iets (something)	ergens naar
+ niets (nothing)	nergens naar
+ alles (everything)	overal naar

Derived terms

• naartoe

Etymology 2

From Middle Dutch naer, nare (“tight, sad”), from Old Dutch *naro (“narrow”), from Proto-Germanic *narwaz (“narrow, tight, constricted”). Cognate with Old Saxon naro, Old English nearu. More at narrow.

Adjective

naar (comparative naarder, superlative naarst)

1. nasty, scary
2. unpleasant, sickening

Declension

Declension of naar

		positive	comparative	superlative
				attributive	predicative/adverbial
predicative/adverbial		naar	naarder
neuter singular	indefinite	naar	naarder
	definite	nare	naardere	naarste	naarst, naarste
common singular		nare	naardere	naarste	naarste
plural		nare	naardere	naarste	naarste
partitive		naars	naarders

Derived terms

• naarling