novicius
Latin
Adjective
novīcius m (feminine novīcia, neuter novīcium); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | novīcius | novīcia | novīcium | novīciī | novīciae | novīcia | |
| genitive | novīciī | novīciae | novīciī | novīciōrum | novīciārum | novīciōrum | |
| dative | novīciō | novīciae | novīciō | novīciīs | novīciīs | novīciīs | |
| accusative | novīcium | novīciam | novīcium | novīciōs | novīciās | novīcia | |
| ablative | novīciō | novīciā | novīciō | novīciīs | novīciīs | novīciīs | |
| vocative | novīcie | novīcia | novīcium | novīciī | novīciae | novīcia | |