ophogen

Dutch

Etymology

op +‎ hoog +‎ -en

Verb

ophogen

1. to raise, make higher

Conjugation

Conjugation of ophogen (weak, separable)

infinitive	ophogen
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	hoog op	hoogde op	ophoog	ophoogde
2nd person singular	hoogt op	hoogde op	ophoogt	ophoogde
3rd person singular	hoogt op	hoogde op	ophoogt	ophoogde
plural	hogen op	hoogden op	ophogen	ophoogden
subjunctive sing.1	hoge op	hoogde op	ophoge	ophoogde
subjunctive plur.1	hogen op	hoogden op	ophogen	ophoogden
imperative sing.	hoog op
imperative plur.1	hoogt op
participles	ophogend	(hebben) opgehoogd
1)Archaic.

Anagrams

• hogen op