oppositus
Latin
Noun
oppositus (genitive oppositūs); m, fourth declension
Inflection
Adjective
oppositus m (feminine opposita, neuter oppositum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | oppositus | opposita | oppositum | oppositī | oppositae | opposita | |
| genitive | oppositī | oppositae | oppositī | oppositōrum | oppositārum | oppositōrum | |
| dative | oppositō | oppositae | oppositō | oppositīs | oppositīs | oppositīs | |
| accusative | oppositum | oppositam | oppositum | oppositōs | oppositās | opposita | |
| ablative | oppositō | oppositā | oppositō | oppositīs | oppositīs | oppositīs | |
| vocative | opposite | opposita | oppositum | oppositī | oppositae | opposita | |