opspannen

Dutch

Etymology

From op +‎ spannen.

Verb

opspannen

1. to tense (make or become tense)

Conjugation

Conjugation of opspannen (weak with strong past participle, separable)

infinitive	opspannen
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	span op	spande op	opspan	opspande
2nd person singular	spant op	spande op	opspant	opspande
3rd person singular	spant op	spande op	opspant	opspande
plural	spannen op	spanden op	opspannen	opspanden
subjunctive sing.1	spanne op	spande op	opspanne	opspande
subjunctive plur.1	spannen op	spanden op	opspannen	opspanden
imperative sing.	span op
imperative plur.1	spant op
participles	opspannend	(hebben) opgespannen
1)Archaic.

Anagrams

• spannen op