Etymology
This definition is lacking an etymology or has an incomplete etymology. You can help Wiktionary by giving it a proper etymology.
Pronunciation
- IPA: /ˈorɒtoːrijum/
- Hyphenation: ora‧tó‧ri‧um
Noun
oratórium (plural oratóriumok)
- (music) oratorio
- (religion) oratory (a private chapel)
Declension
declension of oratórium
|
singular |
plural |
|---|
| nominative |
oratórium |
oratóriumok |
|---|
| accusative |
oratóriumot |
oratóriumokat |
|---|
| dative |
oratóriumnak |
oratóriumoknak |
|---|
| instrumental |
oratóriummal |
oratóriumokkal |
|---|
| causal-final |
oratóriumért |
oratóriumokért |
|---|
| translative |
oratóriummá |
oratóriumokká |
|---|
| terminative |
oratóriumig |
oratóriumokig |
|---|
| essive-formal |
oratóriumként |
oratóriumokként |
|---|
| essive-modal |
- |
- |
|---|
| inessive |
oratóriumban |
oratóriumokban |
|---|
| superessive |
oratóriumon |
oratóriumokon |
|---|
| adessive |
oratóriumnál |
oratóriumoknál |
|---|
| illative |
oratóriumba |
oratóriumokba |
|---|
| sublative |
oratóriumra |
oratóriumokra |
|---|
| allative |
oratóriumhoz |
oratóriumokhoz |
|---|
| elative |
oratóriumból |
oratóriumokból |
|---|
| delative |
oratóriumról |
oratóriumokról |
|---|
| ablative |
oratóriumtól |
oratóriumoktól |
|---|
|
| possessor |
singular possession |
plural possession |
|---|
| 1st person sing. |
oratóriumom |
oratóriumaim |
|---|
| 2nd person sing. |
oratóriumod |
oratóriumaid |
|---|
| 3rd person sing. |
oratóriuma |
oratóriumai |
|---|
| 1st person plural |
oratóriumunk |
oratóriumaink |
|---|
| 2nd person plural |
oratóriumotok |
oratóriumaitok |
|---|
| 3rd person plural |
oratóriumuk |
oratóriumaik |
|---|
|