overstijgen

Dutch

Etymology

over +‎ stijgen

Verb

overstijgen

1. to exceed, surpass

Conjugation

Conjugation of overstijgen (strong class 1, prefixed)

infinitive	overstijgen
	present tense	past tense
1st person singular	overstijg	oversteeg
2nd person singular	overstijgt	oversteeg
2nd person sing. (gij)	overstijgt	oversteegt
3rd person singular	overstijgt	oversteeg
plural	overstijgen	overstegen
subjunctive sing.1	overstijge	overstege
subjunctive plur.1	overstijgen	overstegen
imperative sing.	overstijg
imperative plur.1	overstijgt
participles	overstijgend	(hebben) overstegen
1)Archaic.