patronus
Latin
Etymology
From pater (“father”).
Noun
patrōnus (genitive patrōnī); m, second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | patrōnus | patrōnī |
| genitive | patrōnī | patrōnōrum |
| dative | patrōnō | patrōnīs |
| accusative | patrōnum | patrōnōs |
| ablative | patrōnō | patrōnīs |
| vocative | patrōne | patrōnī |