pluimen

Dutch

Noun

pluimen

1. plural form of pluim

Verb

pluimen

1. (transitive) To remove the plumage from, as before cooking a bird
2. (figuratively) (transitive) To skin financially

   Nadat hij zijn vader jarenlang had gepluimd hoopte hij vergeefs op een vette erfenis

   After skinning his dad for years, he hoped in vain for a fat inheritance

Conjugation

Conjugation of pluimen (weak)

infinitive	pluimen
	present tense	past tense
1st person singular	pluim	pluimde
2nd person singular	pluimt	pluimde
3rd person singular	pluimt	pluimde
plural	pluimen	pluimden
subjunctive sing.1	pluime	pluimde
subjunctive plur.1	pluimen	pluimden
imperative sing.	pluim
imperative plur.1	pluimt
participles	pluimend	(hebben) gepluimd
1)Archaic.

Synonyms

• kaalplukken

Antonyms

• pluimen laten

Derived terms

• gepluimd (adjective)

Related terms

• pluimage n