praecludo

Latin

Verb

present active praeclūdō, present infinitive praeclūdere, perfect active praeclūsī, supine praeclūsum.

1. I close or block
2. I forbid access to

Inflection

Third Conjugation

indicative		singular			plural
		first	second	third	first	second	third
active	present	praeclūdō	praeclūdis	praeclūdit	praeclūdimus	praeclūditis	praeclūdunt
	future	praeclūdam	praeclūdēs	praeclūdet	praeclūdēmus	praeclūdētis	praeclūdent
	imperfect	praeclūdēbam	praeclūdēbās	praeclūdēbat	praeclūdēbāmus	praeclūdēbātis	praeclūdēbant
	perfect	praeclūsī	praeclūsistī	praeclūsit	praeclūsimus	praeclūsistis	praeclūsērunt
	future perfect	praeclūserō	praeclūseris	praeclūserit	praeclūserimus	praeclūseritis	praeclūserint
	pluperfect	praeclūseram	praeclūserās	praeclūserat	praeclūserāmus	praeclūserātis	praeclūserant
passive	present	praeclūdor	praeclūderis	praeclūditur	praeclūdimur	praeclūdiminī	praeclūduntur
	future	praeclūdar	praeclūdēris	praeclūdētur	praeclūdēmur	praeclūdēminī	praeclūdentur
	imperfect	praeclūdēbar	praeclūdēbāris	praeclūdēbātur	praeclūdēbāmur	praeclūdēbāminī	praeclūdēbantur
	perfect	Use praeclūsus m, praeclūsa f, praeclūsum n followed by the present indicative of sum.
	future perfect	Use praeclūsus m, praeclūsa f, praeclūsum n followed by the future indicative of sum.
	pluperfect	Use praeclūsus m, praeclūsa f, praeclūsum n followed by the imperfect indicative of sum.
subjunctive		singular			plural
		first	second	third	first	second	third
active	present	praeclūdam	praeclūdās	praeclūdat	praeclūdāmus	praeclūdātis	praeclūdant
	imperfect	praeclūderem	praeclūderēs	praeclūderet	praeclūderēmus	praeclūderētis	praeclūderent
	perfect	praeclūserim	praeclūserīs	praeclūserit	praeclūserīmus	praeclūserītis	praeclūserint
	pluperfect	praeclūsissem	praeclūsissēs	praeclūsisset	praeclūsissēmus	praeclūsissētis	praeclūsissent
passive	present	praeclūdar	praeclūdāris	praeclūdātur	praeclūdāmur	praeclūdāminī	praeclūdantur
	imperfect	praeclūderer	praeclūderēris	praeclūderētur	praeclūderēmur	praeclūderēminī	praeclūderentur
	perfect	Use praeclūsus m, praeclūsa f, praeclūsum n followed by the present subjunctive of sum.
	pluperfect	Use praeclūsus m, praeclūsa f, praeclūsum n followed by the imperfect subjunctive of sum.
imperatives		active			passive
		present (you)	future (you)	future (he/she)	present (you)	future (you)	future (he/she)
	singular	praeclūde	praeclūditō	praeclūditō	praeclūdere	praeclūditor	praeclūditor
	plural	praeclūdite	praeclūditōte	praeclūduntō	praeclūdiminī	—	praeclūduntor
		present	perfect	future	present	perfect	future
infinitives		praeclūdere	praeclūsisse	praeclūsūrus esse	praeclūdī	praeclūsus esse	praeclūsum īrī
participles		praeclūdēns (praeclūdentis)	—	praeclūsūrus-ra, -rum	—	praeclūsus-a, -um	praeclūdendus-nda, -ndum