promiscuus
Latin
Alternative forms
Etymology
Pronunciation
Adjective
prōmiscuus m (feminine prōmiscua, neuter prōmiscuum); first/second declension
- not separate or distinct, mixed; mutual, shared
- indiscriminate, promiscuous
- (grammar) epicene
- common, usual, general
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | prōmiscuus | prōmiscua | prōmiscuum | prōmiscuī | prōmiscuae | prōmiscua | |
| genitive | prōmiscuī | prōmiscuae | prōmiscuī | prōmiscuōrum | prōmiscuārum | prōmiscuōrum | |
| dative | prōmiscuō | prōmiscuae | prōmiscuō | prōmiscuīs | prōmiscuīs | prōmiscuīs | |
| accusative | prōmiscuum | prōmiscuam | prōmiscuum | prōmiscuōs | prōmiscuās | prōmiscua | |
| ablative | prōmiscuō | prōmiscuā | prōmiscuō | prōmiscuīs | prōmiscuīs | prōmiscuīs | |
| vocative | prōmiscue | prōmiscua | prōmiscuum | prōmiscuī | prōmiscuae | prōmiscua | |
Derived terms
Related terms
Descendants
|
References
- promiscuus in Charlton T. Lewis & Charles Short, A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press, 1879