pungens
Latin
Etymology
Present participle of pungō
Participle
pungēns m, f, and n (genitive pungentis); third declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | M.F. | N. | MM.FF. | NN. | |
| nominative | pungēns | pungēns | pungentēs | pungentia | |
| genitive | pungentis | pungentis | pungentium | pungentium | |
| dative | pungentī | pungentī | pungentibus | pungentibus | |
| accusative | pungentem | pungēns | pungentēs | pungentia | |
| ablative | pungente1 | pungente1 | pungentibus | pungentibus | |
| vocative | pungēns | pungēns | pungentēs | pungentia | |
1 But pungentī when used purely as an adjective.