quis
French
Etymology 1
From Latin quaesitus.
Verb
quis m (feminine quise, masculine plural quis, feminine plural quises)
Etymology 2
Verb
quis
- first-person singular past historic of quérir
- second-person singular past historic of quérir
Latin
Etymology
From Proto-Indo-European *kʷos, *kʷis. Compare West Frisian wa, Dutch wie, German wer.
Pronunciation
Pronoun
quis m, f, quid n
- Who?, what?
- Quid accidit?
- What happened?
- Quis es?
- Who are you?
- Quis es tu?
- Who are you? (with emphasis on the word 'you')
- Quid accidit?
- (after si, nisi, ne, num) someone, something, anyone, anything
Declension
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | quis | quis | quid | quī | quae | quae | |
| genitive | cuius | cuius | cuius | quōrum | quārum | quōrum | |
| dative | cui | cui | cui | quibus | quibus | quibus | |
| accusative | quem | quem | quid | quōs | quās | quae | |
| ablative | quō | quō | quō | quibus | quibus | quibus | |
Derived terms
Related terms
Descendants
- Italian: chi