ridiculus
Latin
Etymology
From rīdeō (“laugh; mock”).
Pronunciation
Adjective
rīdiculus m (feminine rīdicula, neuter rīdiculum); first/second declension
Inflection
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case \ Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | rīdiculus | rīdicula | rīdiculum | rīdiculī | rīdiculae | rīdicula | |
| genitive | rīdiculī | rīdiculae | rīdiculī | rīdiculōrum | rīdiculārum | rīdiculōrum | |
| dative | rīdiculō | rīdiculae | rīdiculō | rīdiculīs | rīdiculīs | rīdiculīs | |
| accusative | rīdiculum | rīdiculam | rīdiculum | rīdiculōs | rīdiculās | rīdicula | |
| ablative | rīdiculō | rīdiculā | rīdiculō | rīdiculīs | rīdiculīs | rīdiculīs | |
| vocative | rīdicule | rīdicula | rīdiculum | rīdiculī | rīdiculae | rīdicula | |
Synonyms
- (laughable): rīdiculārius
Derived terms
- perrīdiculus
- rīdiculārius
- rīdiculē
- rīdiculōsus
- rīdiculum
Related terms
Descendants
- English: ridiculous, ridicule
- French: ridicule
- Italian: ridicolo
- Sicilian: ridìculu